ΣΥΧΝΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ
 
ΦΙΜΩΣΗ
Είναι η αδυναμία αποκάλυψης της βαλάνου ( της κεφαλής του πέους δηλαδή), λογω σχηματισμού ενός δακτυλίου στο δέρμα (ακροποσθία) που την περιβάλλει. Το δέρμα λοιπόν που περιβάλλει την βάλανο δεν μπορεί να τραβηχτεί προς τα πίσω, η όταν αυτό γίνει με σχετικά βίαιο τρόπο τότε δεν είναι δυνατό να επανέλθει στη θέση του, κατάσταση που ονομάζεται παραφίμωση και είναι δυνατόν να δημιουργήσει νέκρωση του δέρματος του πέους και γι' αυτό πρέπει να αντιμετωπίζεται άμεσα.
 
Είναι μια κατάσταση πολύ συχνή στα παιδιά, ενώ στον ενήλικα οφείλεται συνήθως, σε χρόνια φλεγμονή, λόγω κακής τοπικής υγιεινής ή στα πλαίσια μιας συστηματικής νόσου (π.χ. σακχαρώδης διαβήτης). Οι επανειλημμένες (χρόνιες) φλεγμονές έχουν σαν αποτέλεσμα την δημιουργία ουλώδους ιστού στην ακροποσθία που σαν δακτύλιος εμποδίζει την αποκάλυψη της κεφαλής του πέους.
 
Η φίμωση μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στην ούρηση ή τη σεξουαλική δραστηριότητα. Ιδιαίτερη και επείγουσα επιπλοκή της αποτελεί η παραφίμωση κατά την οποία είναι αδύνατη η επαναφορά της ακροποσθίας στην φυσιολογική της θέση μετά από την αποκάλυψη της βαλάνου.
 
Η θεραπεία της φίμωσης είναι η χειρουργική και συνίσταται στην αφαίρεση του ινώδους δακτυλίου της ακροποσθίας (πλαστική ακροποσθίας- περιτομή).
 
 
ΥΔΡΟΚΗΛΗ
 
Τι είναι η υδροκήλη;
Ο όρχις βρίσκεται μέσα στο όσχεο (τη σακούλα δηλαδή που εμπεριέχει τους 2 όρχεις) και περιβάλλεται από μία ελάχιστη ποσότητα υγρού. Φυσιολογικά, αυτό παράγεται και επαναρροφάται συνεχώς, ώστε να μένει σταθερή η ποσότητά του. Σε κάποιες περιπτώσεις, το υγρό αυτό αυξάνεται, με αποτέλεσμα να υπάρχει διόγκωση στο όσχεο. Η συλλογή αυτή υγρού γύρω από τον όρχι ονομάζεται υδροκήλη και συνήθως εμφανίζεται μόνο στον έναν όρχι. Η εμφάνιση υδροκήλης είναι πολύ συχνή στα νεογνά, και μάλιστα στον πρώτο χρόνο ζωής. Μπορεί, όμως, να εμφανιστεί και στα μεγαλύτερα αγόρια, καθώς και στους άντρες.
 
Συνήθως, η μόνη ένδειξη της υδροκήλης είναι μία ανώδυνη διόγκωση του ενός ή και των δύο όρχεων. Στους ενήλικες, αν πάρει μεγάλες διαστάσεις, δημιουργεί ένα αίσθημα δυσφορίας από το μεγάλο βάρος του όρχι. Πάντως, αν έχετε οποιαδήποτε διόγκωση στο όσχεο, θα πρέπει να επισκεφτείτε τον γιατρό σας.
 
Συνήθως, η υδροκήλη είναι εντελώς ακίνδυνη και, εφόσον δεν πάρει σημαντικές διαστάσεις, δεν επηρεάζει τη γονιμότητα. Ωστόσο, θα πρέπει να αποκλειστεί ότι δεν προκλήθηκε από κάποια πιο σοβαρή πάθηση, όπως φλεγμονή ή καρκίνος των όρχεων.
 
ΘΕΡΑΠΕΙΑ
Η υδροκήλη απαιτεί θεραπεία, μόνο αν είναι αρκετά μεγάλη και προκαλεί δυσφορία, και γίνεται χειρουργικά. Η ανάρρωση είναι γρήγορη, και ο ασθενής εξέρχεται την επόμενη μέρα από το νοσοκομείο. Θα πρέπει, όμως, το όσχεο να διατηρηθεί ψηλά προς τους όρχεις για μια περίοδο περίπου 2 εβδομάδων. Αυτό επιτυγχάνεται με τη χρήση ειδικού τύπου εσωρούχου, που ονομάζεται σπασουάρ και φέρει μικρή θήκη, όπου τοποθετούνται οι όρχεις. Εναλλακτικά, μπορεί να γίνει αναρρόφηση του υγρού με βελόνα –μία παρέμβαση που γίνεται στο ιατρείο–, σε άτομα υψηλού διεγχειρητικού κινδύνου (π.χ. ασθενείς με σοβαρά καρδιοαναπνευστικά προβλήματα ή σε αντιπηκτική αγωγή που απαγορεύεται να διακοπεί). Τα ποσοστά επανεμφάνισης της υδροκήλης είναι μεγάλα.